Over Leren & Weer Studeren

Psychologie (1)Vanaf dat we worden geboren totdat ons leven ophoudt; kúnnen we leren.
Een pasgeboren baby reageert in eerste instantie nog vanuit reflexen en vanuit impulsen, maar het leert ondertussen ook dat die impulsen in positieve zin worden beloond, waardoor het jonge kind leert dat; om te kunnen overleven het gebruiken van bijvoorbeeld het zuigreflex, het kind in zijn primaire levensbehoefte zal vervullen.

Nadat het kind heeft geleerd en ervaren dat de primaire behoeften zullen worden bevredigd bij een bepaald signaal – zoals huilen – leert het ook om contact te maken met degene die steeds op dat signaal reageert. Dan leert het kind dat het maken van contact hem of haar een reactie bezorgd, die vervolgens (hopelijk) positieve gevoelens teweeg zullen brengen bij het kind.

Anne Geddes En zo ontwikkelt het kind zich tot een kleuter en die stapt op een goede dag de basisschool binnen. De kleuter ervaart dat het zijn schooltijd zonder ouders zal moeten doorbrengen en dat zal ook een bepaalde reactie teweeg brengen. Het kind leert buiten de eigen vertrouwde kring met mensen om te gaan. Dat kan de kleuter als positief en uitdagend ervaren, maar de kleuter kan dat ook als juist heel beangstigend en beperkend ervaren. Want je moet je ineens aan een heleboel regels houden, waaronder dat je stil moet zijn en vooral moet luisteren naar de leerkracht. En dan zijn er ook nog eens zo’n ± 25 andere kinderen die zich ook met jou bezighouden en die ook nog iets van jou verwachten.

Leren lezenTijdens deze sociaal gerichte contacten; leert het kind ook dat het bepaalde symbolen kan herkennen, die men dan “cijfers of letters” noemt. Als je die cijfers of letters aan elkaar vastmaakt, dan heb je ineens een getal of een woord. En met die getallen kún je leren rekenen en met die woorden kún je leren lezen.

Door te leren lezen en rekenen leer je bijvoorbeeld bepaalde formules te begrijpen of leer je onze taal wat beter kennen. Jouw algemene kennis wordt vergroot en daardoor begrijp je de wereld weer wat beter. Die wereld is ondertussen verder uitgegroeid tot een hele grote planeet, die weer onderdeel is van een oneindig groot universum,

extragalactic_planet_vistaDat levert dan weer de vraag op of er binnen zo’n groot universum één God kan zijn die dat “kleine” planeetje die men “Aarde” noemt zou kunnen besturen. Zodat op diezelfde Aarde mensen binnen alle verschillende vormen van geloof in een zelfde God kunnen geloven en waar mensen zonder ruzie met elkaar te maken of elkaar te doden in vrede kunnen voortleven?!

Stereo-Architects-de-bergse-zonnebloem-orgineel-school-540x327Ook ik ben als een klein vierjarig kleutertje naar de kleuterschool bij ons om de hoek gegaan, alwaar er ook voor mij een wereld van kennis en sociale vaardigheden zich openbaarden.

Die sociale vaardigheden die vond ik heel interessant, maar alle lesstof op de kleuterschool en later op de lagere school was een heel ander verhaal. Leren rekenen was bijvoorbeeld niet zo aan mij besteed. Taal en lezen vond ik wel weer helemaal geweldig, maar over het algemeen was het reguliere onderwijs niet echt een reden voor mij om me verder te gaan ontwikkelen en allerlei studies op te gaan pakken.

De WindroosDat kwam pas nadat ik op een van de vele scholen terecht kwam naast het Hofplein Theater in Rotterdam.
Op het MBO kwam ik pas echt tot leven. Ik deed de opleiding “Kinderverzorging & Jeugdverzorging”, want ik wilde zó graag met kinderen werken.
Heerlijk vond ik het om 45 kinderboeken te moeten lezen en daarover ook allemaal een boekverslag te schrijven. Of de ontwikkeling van het kind van begin tot het eind uit te pluizen.

De schooljaren vlogen voorbij en zo ook de drie stageperiodes die ik met veel plezier en met een hoog cijfer afsloot. Ik ben gestart in een kindertehuis “voor het zeer jonge kind” aan de Heemraadsingel, ook in Rotterdam.  Daarna liep ik stage op een kinderdagverblijf in Delft en tenslotte kwam ik op de “Eerste Rotterdamse Openluchtschool” terecht. Daar had ik het zo naar mijn zin, dat toen ik werd gevraagd om daar in vaste dienst te komen werken, ik daar nog een aantal; jaren met veel plezier heb gewerkt. Maar het werk bleef hetzelfde en ik realiseerde me dat ik weinig nieuwe dingen leerde.

MeilustDus nadat ik mijn man had leren kennen, ben ik  naar Nijkerk getrokken om daar in – toen nog – “Kindertehuis Meilust” te gaan werken. Het was een pittige baan, waar men nog volgens hele oude normen en waarden met de kinderen omgingen. Maar na negen maanden als Groepsleidster te hebben gefunctioneerd, kreeg ik promotie, ik werd Teamleidster.
Meilust vroeg mij (en nog drie collega’s) of we een HBO opleiding wilden gaan volgen, zodat onze nieuwe functie van Teamleidster binnen een zich snel ontwikkelende organisatie, wat beter mee zou ontwikkelen.

De HorstMet beide handen heb ik dit aanbod om verder te studeren aangenomen. Ik ben in september 1990 gestart met de HBO – IW (Inrichtingswerk), waar ik opnieuw besefte hoe fijn ik het vond om te studeren en meer kennis te vergaren. , maar vooral om mezelf verder te kunnen ontwikkelen.

Dat gebeurde vooral toen we tijdens onze opleiding begrepen dat de opleiding een andere naam en een wat meer specifieke inhoud zou krijgen. De opleiding kreeg als nieuwe naam `Sociaal Pedagogische Hulpverlening` en daar heb ik in 1993 mijn diploma gehaald.

Mijn wereld verbrede zich steeds verder na de HBO, zeker doordat ik via collega´s en verschillende banen en dito beroepen meer zicht kreeg over de ontwikkelingen over de verschillende gedragsproblemen. Want wat wisten we vroeger van van ADHD?!

images (12)Ik ging bij het Advies & Meldpunt Kindermishandeling (AMK) werken, waarvoor ik een zesdaagse cursus heb gevolgd, die m’n interesse in het Nederlandse Recht in sterke mate heeft doen opbloeien. Ik vind het nog steeds heel boeiend om op de website van de rechtbank een aantal uitspraken te lezen, vooral als het te maken heeft met mijn vakgebied.

largeHet stond vanaf de HBO al voor mij vast dat ik me zou blijven ontwikkelen en dat ik iedere studie die ik te pakken kon krijgen, zeker zou gaan volgen. En omdat het zwemmen en mijn trainerschap daarin een prominente rol had, was het logisch dat ik me eerst als zwemtrainster verder ging ontwikkelen.

Maar naast het zwemmen heb ik zoveel meer ambities, zoals ik al schreef vind ik onze wetgeving erg boeiend en kijk ik op televisie graag naar juridisch getinte programma’s. Maar ook de Nederlandse taal heeft mijn interesse en bijna vanzelf gingen mijn gedachten toen uit naar een universitaire studie. Maar zodra ik daarover nadacht, wilde ik eigenlijk toch liever psychologie studeren.  Rechten en talen zijn een gegeven, die zich wel enigszins ontwikkelen, maar zo snel als dat de ontwikkelingen zich binnen de psychologie zich afspelen, daar kan wat mij betreft geen enkele andere studie tegenop.Psychologie Zeker nadat ik de resultaten van een psychologisch onderzoek onder ogen kreeg, waarin de bewuste psycholoog zo goed de vinger op de zere plek wist te leggen. Door zoveel nieuwe inzichten over een persoon te verwoorden, dat ik me steeds vaker afvroeg hoe weet die psycholoog dat allemaal?!

Mijn zoon “Joepie” (zie weblog HIQ ) ontwikkelde zich steeds verder en zijn plan om na het gymnasium naar de universiteit te gaan, kreeg steeds vastere vormen, kreeg het idee dat ik psychologie wil studeren ook steeds vastere vormen. In de afgelopen jaren heb ik steeds op de websites van verschillende universiteiten gekeken, in hoeverre een dergelijke studie met al mijn verschillende werkzaamheden, gezin en activiteiten te combineren was. En daar kwam ik dan nooit zo goed uit.

big-school-0810Ondertussen deed ik een opleiding tot mediator en startte m’n eigen bedrijf als mediator op. En doordat ik vervolgens actief cliënten ging verwerven, zag ik ook aanvragen voor meer psychologische begeleiding staan. En daardoor kwamen mijn studieplannen steeds meer naar de voorgrond

Zeker nadat Joepie op de universiteit was gestart en wij als ouders daar een dag werden rondgeleid en een echte college konden volgen. Dat deed mijn honger naar kennis opnieuw opbloeien. Maar al lopend op de universiteit, hoorde ik ook dat de studie psychologie de grootste studierichting van die universiteit is, alwaar dat jaar opnieuw zo’n 600 nieuwe studenten waren gestart. Dat gaf me de nodige twijfels, of ik nu écht wel deze studierichting zou willen ingaan.

CoachingNadat mijn vader was overleden (zie weblog Het afscheid van mijn vader ) en ik de brieven onder ogen kreeg, waarin mijn vader aan mijn moeder had geschreven, dat hij de studies van zijn drie kinderen wilde financieren, ontwikkelde zich bij mij het plan, om de inmiddels ontvangen erfenis te besteden aan de door mij zo gewilde studie psychologie.

Het studeren aan een reguliere universiteit, was voor mij eigenlijk al wel een gepasseerd station, tot ik op de website van het SPSO (Stichting Psycho-Sociale Opleidingen) belandde en ik bij een particuliere “Academie voor Menswetenschappen” uitkwam, die niet alleen een vierjarige opleiding psychologie heeft, maar tegelijkertijd mensen opleidt binnen het vakgebied van de transpersoonlijke counseling en het psychosociaal werk.

Tijdens het intakegesprek werd me uitgelegd dat deze opleiding alle praktische aspecten van het HBO-onderwijs in zich heeft, die aspecten worden vervolgens langs de wetenschappelijke lat gelegd en daarvan kan het zijn dat die wetenschap mijn kennis niet zal verrijken, omdat ik daarin mogelijk op een ander spoor zit. Dus wordt er binnen deze opleiding steeds gekeken wat de wetenschappelijke kennis voor mij als persoon kan betekenen. En dat vind ik een zeer intrigerende eigenschap van deze vorm van onderwijs.
Ik ben zeer benieuwd hoe ik weer zal leren om te studeren. Wat de nieuwe kennis met mij zal doen en op welke wijze ik met deze kennis zal omgaan.

studerenKomende zaterdag begin ik aan deze studie en de week kan me niet snel genoeg voorbij gaan. Want dan komt de dag dat ik weer het proces van veranderingen aan zal gaan, weer moet leren om droge stof tot me te nemen en dat te verwerken tot……….

Maar ook alle sociale aspecten komen weer aan bod, ik zal nieuwe mensen leren kennen. Ik krijg te maken met andere zienswijzen en een andere manier om met bepaalde lesstof om te gaan. Trainers en docenten die ieder op hun eigen wijze les zullen geven vanuit hun eigen referentiekader…..

studerende-moeders-328x230Er zijn veel mensen die nooit hebben kúnnen leren, er zijn veel mensen die nooit hebben wíllen leren. En ik kán en mág het allemaal gaan leren. M’n gezin geeft me die ruimte, m’n gezin, m’n familie en m’n omgeving steunt me en leeft met me mee. En ik……ik kan niet wachten, ik ben er helemaal klaar voor!

Did you get the big picture?!

Teachless

4 reacties Voeg uw reactie toe

  1. marc van Winsum schreef:

    Wat een mooie verhalen kan je toch schrijven, je moet een boek gaan schrijven.

    Like

    1. Teachless schreef:

      Dank je wel enne dat boek dat moet toch wel een keertje gaan lukken denk ik?!

      Like

    2. Yentl schreef:

      Ben ik het helemaal mee eens!

      Like

      1. Teachless schreef:

        Dank je wel, Yentl! Dat is een groot compliment!
        Heb jij nog een leuk idee voor het boek dat ik ga schrijven?

        Like

Bedankt voor je reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s